Od 26 kwietnia 2023 r. pracownikowi przysługuje dodatkowy urlop w wymiarze 2 dni lub 16 godzin w związku z wystąpieniem tzw. siły wyższej, czyli nieprzewidzianych okoliczności, które wymagają obecności pracownika.

Pracownik sam decyduje czy urlop będzie wykorzystywany w wymiarze dniowym czy godzinowym. Wniosek o urlop może być złożony pisemnie, ustnie lub drogą mailową najpóźniej w dniu jego rozpoczęcia. Niewykorzystany urlop nie przechodzi na kolejny rok kalendarzowy. Wynagrodzenie za pracę zostało obniżone o 50% dla takich dni/godzin wolnych. Ważne jest również to, że pracodawca ma obowiązek udzielić takiego urlopu.

Urlop z powodu siły wyższej przysługuje niezależnie od urlopu na żądanie i w żaden sposób go nie zastępuje. Poniżej porównanie obu urlopów:

	Urlop – siła wyższa	Urlop na żądanie
Roczny wymiar urlopu	2 dni / 16 godzin	4 dni
Wliczane do wymiaru urlopu	nie	tak
Termin zgłoszenia	najpóźniej w dniu rozpoczęcia	najpóźniej w dniu rozpoczęcia
Możliwość odmowy udzielenia przez Pracodawcę	brak możliwości odmowy	istnieje możliwość odmowy, jeżeli zagraża to interesom firmy lub pracownik nadużywa prawa do takiego urlopu
Wynagrodzenie	50% wynagrodzenia	100% wynagrodzenia
Niewykorzystane dni	przepadają	przechodzą na kolejny rok jako standardowy wymiar urlopu

Zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 4 października 2018 roku o pracowniczych planach kapitałowych, co 4 lata przeprowadzany będzie autozapis do programu. Oznacza to, że pracodawca może bez zgody pracownika zapisać go do PPK, pod warunkiem, że znajduje się on w przedziale wiekowym uprawnionym do korzystania z programu (18-55 lat) i nie złoży deklaracji o rezygnacji z uczestnictwa w programie. Wszystkie deklaracje o rezygnacji złożone w latach ubiegłych wygasają z dniem 28 lutego 2023 r.

Pracownicy, którzy ukończą 55 lat przed 1 kwietnia 2023 r. będą mogli zostać zapisani do PPK wyłącznie na swój wniosek. Z kolei osoby, które ukończą 70 rok życia przed 1 kwietnia 2023 r. nie będą mogły zostać uczestnikami programu.

Ważne! Autozapis dotyczy też zatrudnionych w mikrofirmach, które nie podpisały umów o zarządzanie PPK ze względu na rezygnację wszystkich zatrudnionych

Do 28 lutego 2023 roku pracodawca ma obowiązek poinformowania pracowników, że zostaną zapisani do PPK oraz powiadomienia ich o możliwości rezygnacji z takiej formy oszczędzania.

Deklaracje o rezygnacji złożone przed 1 marca 2023 r. nie będą skuteczne. Z kolei w marcu pracodawca ma obowiązek naliczyć i pobrać wpłaty na poczet PPK od wszystkich zatrudnionych, którzy nie złożyli takiej deklaracji.

Kolejny autozapis przeprowadzany będzie w 2027 r. 🙂

 

 

Od 1 stycznia 2023 r. obowiązuje nowy, znacznie bardziej rozbudowany formularz PIT-2. Jest to oświadczenie połączone z wnioskami podatnika składane płatnikowi dla celów obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy. Formularz ten „zyskał na popularności” po wejściu w życie przepisów Polskiego Ładu i wielokrotnie okazał się przyczyną sporego zamieszania.

Zmotywowało to Ministerstwo Finansów do odświeżenia przepisów w zakresie stosowania PIT-2. Co się zmieniło?

• podatnik ma możliwość podzielenia kwoty zmniejszającej podatek pomiędzy kilku płatników,
• do złożenia wniosku uprawnieni są nie tylko pracownicy, ale też np. przez osoby wykonujące umowy zlecenia, umowy o dzieło, pracujące na kontraktach bądź pełniące funkcję członka zarządu,
• podatnik może złożyć oświadczenie o preferencyjnym opodatkowaniu dochodów – wspólnie z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko,
• podatnik może złożyć oświadczenie o przysługujących mu wyższych kosztach uzyskania przychodu, zwolnieniu z podatku dochodowego,
• podatnik może wnioskować o niestosowanie ulgi dla młodych lub pracowniczych kosztów uzyskania przychodu, o rezygnację z 50% kosztów uzyskania przychodu lub o niepobieranie zaliczek na podatek dochodowy.

Co istotne urzędowy wzór PIT-2 nie jest obowiązkowy. Pracodawca może zaoferować pracownikom możliwość składania tych samych oświadczeń i wniosków w inny sposób, np. w systemie kadrowo-płacowym.

Aktualny wzór formularza do pobrania TUTAJ.